STRONA GŁÓWNA
Dzisiaj jest Piątek 25 lipca 2014 r. imieniny jakuba, Krzysztofa, Walentyny
STRONA GŁÓWNA
MAPA INTERAKTYWNA
HISTORIA KOŚCIOŁA
HISTORIA OBRAZU
OŁTARZE
KAPLICE
AMBONA
ŻYRANDOL
ORGANY
DRZWI
KRUCHTY
ŁAWY I KONFESJONAŁY
STALLE
WITRAŻE
DZWONNICA
PROBOSZCZOWIE
ARTYŚCI
MALARSTWO
ŚWIĘCI
KOŚCIÓŁ SZKOLNY
GALERIA
POWRÓT DO STRON BAZYLIKI
 ŚWIĘCI.
  • Św. Mikołaj
  • Św. Kinga
  • Św. Anna
  • Św. Jan Nepomucen
  • Św. Stanisław Biskup
  • Św. Piotr i Pawel
  • Św. Maria Magdalena
  • Św. Tomasz z Akwinu
  • Św. Wojciech
  • Św. Teresa od Dzieciątka Jezus
  • Św. Teresa z Avila
  • Św. Florian
  • Św. Rozalia
  • Św. Hieronim
  • Św. Antoni Padewski


     Św. Mikołaj.

    Św. Mikołaj, fot. M. Mrózek
    Św. Mikołaj,
    fot. M. Mrózek
    Bocheńska bazylika mniejsza jest jednym z wielu kościołów w Polsce pod wezwaniem św. Mikołaja. Najstarsze polskie parafie chętnie wybierały go za patrona, licząc na jego niezwykle skuteczne wstawiennictwo w kłopotliwych i trudnych sytuacjach.
    W VI w. św. Mikołaj czczony był w Konstantynopolu. Stamtąd jego kult rozpowszechnił się na Rusi Kijowskiej, która obrała go sobie za patrona. W Kościele wschodnim nazywa się go św. Mikołajem Cudotwórcą. W zachodniej Europie i w Polsce kult św. Mikołaja upowszechnił się po sprowadzeniu do Bari w 1087 r. jego relikwii.

    Św. Mikołaj żył w IV wieku. Jego przyjście na świat mieli uprosić rodzice w żarliwej modlitwie. W młodości dał się poznać jako człowiek niezwykle wrażliwy na ludzkie potrzeby. Po śmierci rodziców rozdał odziedziczony po nich znaczny majątek. Jednak wiadomości o jego życiu są niezwykle skąpe. Wiadomo, że został biskupem w Myrze (obecnie Demre w Turcji) i że uczestniczył w soborze nicejskim w 325 r. Ze względu na pełnioną przez niego posługę przedstawia się go w stroju biskupim z pastorałem i w mitrze. W ikonach w Kościele wschodnim wyobrażany jest jako biskup z Ewangelią lub krzyżem w dłoni.
    „I my go także pokornie wzywamy,
    A jako dzieci do Ojca wołamy:
    Broń nas i ratuj w wszelakiej potrzebie,
    Prosimy ciebie”.
    O ile nie zachowało się wiele wiadomości o życiu św. Mikołaja, to legendy o nim są niezwykle liczne. Przypisuje mu się wspomaganie ubogich i potrzebujących. Słynna jest sprawa trzech ubogich dziewcząt, które zamierzały zarobić na wyprawę, uprawiając nierząd. Przejęty tym św. Mikołaj zaopatrzył je w konieczny posag, umożliwiający zamążpójście. Dlatego często przedstawia się go z trzema sakiewkami lub trzema złotymi kulami w dłoniach.
    Wstawiennictwu św. Mikołaja przypisywano wiele cudów: uratowanie okrętu w czasie burzy, wybawienie więźnia z arabskiej niewoli, uwolnienie od niesłusznej kary trzech żołnierzy. W Kościele wschodnim znana jest legenda o pewnym Połowcy*, który przez rok przebywał w niewoli u bogatego mieszkańca Kijowa. Po roku człowiek ten postanowił uwolnić jeńca za obietnicę okupu, który Połowca miał dostarczyć po powrocie do domu. Gwarantem umowy stała się ikona św. Mikołaja, którą pokazano jeńcowi przy zawieraniu umowy. Uwolniony z niewoli, powrócił do siebie i zwlekał z zapłaceniem okupu. Św. Mikołaj objawił mu się wówczas trzykrotnie, przypominając o złożonej obietnicy. Przynaglony w ten sposób Połowca zebrał okup i zawiózł go do Kijowa wywiązując się z umowy.
    Ze względu na skuteczne wstawiennictwo w rozmaitych sprawach św. Mikołaja uznawano za patrona żeglarzy, piekarzy, kupców, więźniów, jeńców. Był szczególnym opiekunem zwierząt, a także pasterzy. Uważano, że posiada moc odpędzania wilków od stad.

    „Przynieś nam z nieba , Mikołaju święty,
    Gdy schodzisz do nas dobrocią przejęty,
    Chleba radości i wszelkich cnót mnóstwo,
    Błogosławieństwo”.

    Św. Mikołaj, fot. M. Mrózek
    Św. Mikołaj,
    fot. M. Mrózek
    Obecnie św. Mikołaj uznawany jest za patrona darczyńców, ludzi, którzy dzielą się z innymi i ofiarowują drugim dary. W jednej z najstarszych polskich modlitw św. Mikołaja nazywa się „hojnym, a przed ludźmi ukrytym jałmużnikiem”.
    Zwyczaj obdarowywania się na pamiątkę św. Mikołaja upowszechnił się w XIII w. Najpierw wprowadzono go w szkołach, gdzie w rocznicę śmierci świętego 6 grudnia wypłacano potrzebującym uczniom zapomogi i stypendia. Z czasem zwyczaj ten rozciągnięto na wszystkie dzieci w szkole. Ze szkół obyczaj ten przeniósł się do rodzin i objął także dorosłych.
    Wizerunek św. Mikołaja w Bochni podkreśla tę cechę świętego, która nakazywała mu udzielanie pomocy i obdarowywanie potrzebujących. Obraz namalował Piotr Kornecki, snycerz z Gdowa, który zresztą wykonał cały główny ołtarz. Przedstawił św. Mikołaja jako biskupa z pastorałem, Ewangelią i trzema złotymi kulami w ręku. Św. Mikołaj poucza i obdarowuje małe dziecko. Za nim w tle przedstawiona jest katastrofa okrętu na pamiątkę jego cudownego ocalenia za przyczyną św. Mikołaja.
    Święty Mikołaj traktowany dawniej jako wspomożyciel i opiekun, jest dzisiaj sprowadzany do dziadka chodzącego z workiem prezentów. Tymczasem może być ofiarodawcą nie tylko darów materialnych. W modlitwie do św. Mikołaja jest następujące wezwanie: ”O Panie, w Świętych przedziwny, niechaj tego wielkiego Twego sługi doznajemy opieki w ubóstwie, w potwarzach, w różnych nieszczęściach życia. A nadto , błagamy Cię, Boże, abyś dusze nasze (...) za przyczyną świętego Mikołaja w chwale niebieskiej umieścić raczył”.

    *Połowcy, był to koczowniczy lud, zamieszkujący tereny nad morzem Czarnym między dolnym biegiem rzek: Donu, Dniepru i Dniestru. Dokonywali częstych najazdów na Ruś od XI do XIII w.
    ** teksty modlitw i pieśni i informacje zostały wzięte m.in. z pracy ks. Tadeusza Matrasa, Święty Mikołaj, Kraków 1997
    Agnieszka Kastory

    Agnieszka Kastory. Zwiastun Maryi nr 106 (12/2003 r.)
  • Copyright ©   Mikolaj   Wszelkie prawa zastrzeżone
    Webmaster: ADMIN